മാർത്താ,
നമ്മളതിൽ നിന്നേറെ
മുന്നോട്ട് പോയി.
എന്തിൽ നിന്നേതിലേക്ക്
എന്ന ചോദ്യം
വാൽ മുറിഞ്ഞ 
പല്ലിയെ പോലെ നിന്നാൽ
ഉറ പൊട്ടിയ ഉടവാൾ
എന്ന നിലയിൽ 
ഇന്നത്തെ സാഹചര്യം
ജീവിത്തിൽ നിന്ന്  
ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ തുനിഞ്ഞാൽ
നിറയെ കടൽക്കാക്കകൾ പറക്കുന്ന,
മുക്കുവൻമാർ ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന
ഈ കടൽ മുഖത്ത്
പട്ടം പറത്തുന്ന 
കിടാങ്ങൾക്കിടയിൽ 
നിന്നെ മറച്ചു പിടിക്കുക
മഞ്ഞുകാലം വന്ന് 
നമ്മിലേൽപ്പിക്കുന്ന 
വിഷാദത്തിന്റെ ഇതളുകൾ 
ഈ തെരുവിന് മേൽ 
പെയ്തുവീഴുമ്പോൾ
കഫെ ടെസ്സയിലെ 
റാക്കിലിരിക്കുന്ന 
പുസ്തകത്തിലെ 
അവസാന വരിയിലേക്ക് 
കണ്ണോടിച്ചു കാപ്പി കുടിക്കുന്ന 
ജിപ്സികളുടെ 
കൂട്ടത്തിൽ 
എന്നെ തിരയാതിരിക്കുക.
ഇനി നമ്മൾ പിന്നെ
തെരുവുകൾ
താരകങ്ങൾ
നഗരങ്ങൾ
തടാകങ്ങൾ
ചിരികൾ
തേങ്ങലുകൾ
ഓർമ്മകൾ മന്ദാരങ്ങൾ.