Showing posts with label #യോ. Show all posts
Showing posts with label #യോ. Show all posts

May 4, 2020

A
നിരക്ഷരരായ രണ്ടു വൃദ്ധരെപോലെ നമ്മൾ
പതിയെ കുന്നിറങ്ങിപ്പോകും
തിരിഞ്ഞുനോക്കി ജീവിതം എന്ന്
നെടുവീർപ്പിടും


B
ഒട്ടും വേഗതയില്ലാത്ത 

വാഹനമായിരുന്നു
ഏകാന്തത 

എന്ന് കരുതുന്നവർ
നമുക്ക് കുറുകെ 

നടന്നലിയുന്നു.


C
പാശ്ചാത്യസംഗീതത്തിന്റെ ഒരല
നമ്മൾ ചെവിയിൽ തിരുകുന്നു
അടുത്ത നിമിഷം നമ്മൾ 

നിമിഷങ്ങളെ 

കുറിച്ചെന്തൊക്കെയോ 

ഓർക്കുകയും
നമ്മെ പാടെ 

മറന്നൊഴിയുകയും ചെയ്തു


D
യഥാക്രമം എ ബി സി ഡി എന്നിവയുടെ ബന്ധം തിരയാൻ നിൽക്കരുത്
ഇതൊക്കെ ഇത്രയൊക്കെ തന്നെയേ ഉള്ളൂ എന്ന് കരുതണം വെരി സിംപ്ലി
ഉച്ചയൂണിനു പിറകിലെ കനപ്പെട്ട സാഹസം

തേങ്സ്


(Febru.2019)

Dec 9, 2019

വല്ലപ്പോഴും ?!

എങ്ങനെയുണ്ട് ജീവിതമിപ്പോൾ?
രസമുണ്ട്
വളരെ വല്ലപ്പോഴും ഒരു പൂമ്പാറ്റയായി.. 
ഉടലിലോ മറുകിലോ ഒളിക്കാമെന്നു സങ്കല്പിക്കുമ്പോൾ.
ആഹാ !
മിടിപ്പുകളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടു നീന്തുന്ന 
മീനുകൾക്കിപ്പോൾ ഈ കഥയിലെന്തിനാണ് 
ഒരു മഞ്ഞുകുപ്പായം എന്ന് 
ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങും വരെയൊക്കെ 
അത് കൊള്ളാമായിരിക്കും അല്ലേ?
അതേയതേ..
പിന്നെ എങ്ങനെയുണ്ട് മരണത്തെകുറിച്ചിപ്പോൾ?
അതൊരു പൊളിപ്പൻ കവിതയാണ്, ഏതാണ്ടിങ്ങനെ..
വൈകിയിട്ടില്ലൊട്ടും
വൈകുന്നേയില്ലയെ-
ന്നുപറഞ്ഞോടി വന്നു
ജീവിതവുമായ് കൂട്ടിയിടിച്ച
കാറപകടമേ
ജീവനിൽ നിന്ന് രാജി
വെച്ചോടുവാനുള്ള
നിന്റെയീ സുന്ദരനാശയം
ഇത്രനാൾ തലച്ചോറിന്റെ
ഏതു ഭാഗത്തായിരുന്നു താമസം?

Nov 30, 2019

ഹാ ലൂസിയുടെ നേഷൻ 


ലൂസീ 
കാശ്മീരി ഗെയ്റ്റിൽ നിന്നും
മാളവ്യ നഗറിലേക്കുള്ള 
യെല്ലോ ലൈനിൽ 
മെട്രോ തീവണ്ടിയിൽ നിങ്ങൾ
മാർക്വേസിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
തിങ്ങിയ തിരക്കിനിടയിൽ
അയാളുടെ ഏകാന്തത 
നൂറിലധികം വർഷങ്ങൾ 
പിന്നിട്ടു നടന്നായി കാണപ്പെടുന്നു . 
അയാളുടെ ഉത്തരേന്ത്യൻ ഷോപ്പിംഗ് ബാഗ് 
നിറയെ ഓറഞ്ചുപഴങ്ങൾ
വളരെ സന്തോഷവാനായി 
കാണപ്പെട്ട മാർക്വേസ് 
തനിക്ക് ലഭിച്ച സീറ്റ്
ത്യജിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ
ചെവിയിൽ വെളുത്ത ഇയർ പോഡ്
ധരിച്ച ചെറുപ്പക്കാരൻ
ആ നീക്കത്തിൽ അയാളെ 
പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു.
അവർ പരിചയപ്പെടുന്നു.
രണ്ടു പേരും ഒന്നിച്ചിരുന്നു 
യാത്ര ചെയുന്നു  
സദാ തിരക്കുള്ള മെട്രോയിൽ 
സദാചാരക്കാരുടെ വിഹിതത്തെ 
കണക്കിലാക്കാതെ
ആയിരക്കണക്കിൽ ഏകാന്തതകൾ
വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു പോരുകയാണ്.
അന്നേരം
മുന്നിൽ തുറന്നിട്ട കുപ്പായത്തിലൂടെ 
മാർക്വേസിന്റെ നെഞ്ചിലെ 
വെള്ളിരോമങ്ങളെ നോക്കുന്ന 
നിങ്ങളെ 
മാർക്വേസൊ മറ്റുള്ളവരോ 
കാണുന്നേയില്ല 
വയസ് പറ്റിയ ഏകാന്തതകൾ 
പേറുന്നവർക്ക് 
അതിനു പാകമില്ല 
എന്നോർക്കുകയല്ലാതെ 
നിങ്ങളെ ക്രൂശിക്കുകയൊന്നുമില്ല
അതു  നിങ്ങൾക്കൊരു ജേശുദേവൻ 
ആവാനുള്ള കെൽപ്പുണ്ടെങ്കിൽ പോലും. 
പറഞ്ഞു വന്നതതല്ല
നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ മാർക്വേസ്
ഓറഞ്ചു പഴങ്ങളുടെ നിറങ്ങൾ
സന്ധ്യയിൽ ഇറ്റിച്ചു ചേർക്കുകയാണ് 
ഇപ്പോഴയാളെ നിങ്ങളുടെ
ശുഷ്കിച്ച ദേഹം കൊണ്ട് ചെന്ന് 
ഒരു  കോളറകാലത്തെ 
ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.
മാളവ്യ നഗറിലേക്ക് എത്താൻ  
ഇനിയും 
ആയിരം വർഷം സഞ്ചരിക്കണമല്ലോ 
എന്നോർക്കുമ്പോഴാണ് 
ആയിരങ്ങളുടെ കണക്കിനോട് 
നമ്മൾ കലഹിക്കുന്നത്. 
ക്ഷമയുടെ സ്വന്തം നെല്ലിപ്പലക 
കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ചാരുകട്ടിലിൽ 
കിടന്നാടിക്കൊണ്ട്
നീയെന്തൊക്കെയാണീ പുലമ്പുന്നത്
എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ഒരുവളോട്
ഏഹ്..
leaf storm
leaf storm
എന്ന് മാത്രം പറയുമ്പോൾ

എന്ത് പറ്റി എന്ത് പറ്റി
എന്നാകുലപ്പെടുന്നത് 
അവൾക്ക് മാന്യതയിലും 
മനുഷ്യസ്നേഹത്തിലും 
പോസ്റ്റ്‌ ഡോക് ഉള്ളത്കൊണ്ട് മാത്രമാണ്

ബൈ ദി ബൈ 
സത്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്കെന്തു പറ്റി?

ഗബ്രിയേല ഗാർസ്യ മാർകേസ്
ട്രെയിനിൽ
ഗബ്രിയേല ഗാർസ്യ മാർകേസ്.

ആനക്കാട്ടിൽ അലക്‌സാൻഡ്ര കൊല്ലന്താ 

വില്ലിസ് ന്റെ പഴയ പച്ചജീപ്പിൽ
അലക്‌സാൻഡ്ര കൊല്ലന്താ
ഓക് ലെയുടെ കൂളെഴ്‌സും വെച്ച്
ഒരു തെറുപ്പുബീഡി വലിച്ചുകൊണ്ടു
ലേലത്തിന് വരും.
അധികമാരും ധരിക്കാത്ത തരം 
കറുത്ത ചട്ടയാണ വരുടെ വേഷം. 
അവരത്ര സത്യക്രിസ്ത്യാനി ഒന്നുമല്ല.  
കഴുത്തിൽ  വെന്തിങ്ങയും  കുരിശുമില്ല
ഹിറ്റ്ലർ എന്ന  അവരുടെ ചുവന്നപട്ടി 
ആരെയും കൂസാതെ നിൽക്കും 
എതിർത്തു പറയുന്നവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് 
പൊന്നീച്ച പറക്കും
മുറിവുകളിൽ പനിനീർ ദലങ്ങൾ പൊഴിയും
കലാപരിപരിപാടികൾക്കൊടുക്കം 
കൊടുക്കാൻ ഡേവിഡേട്ടൻ
ഗോതമ്പുബിയറും തണുപ്പിച്ചു 
കാത്തിരിക്കുകയാണ്
ലേലം കഴിഞ്ഞാൽ കയ്യാങ്കളി
അതുകഴിഞ്ഞു മിച്ചം വരുന്നവർക്ക് മിച്ചം 
അടുത്ത പൂരവും പ്പള്ളി പെരുന്നാളും
അലമ്പുള്ളവർക്ക്  
 വീട്ടിൽ 
ചുവരിൽ ചിത്രമായി വിശ്രമം
ലേലം ഇതാ  ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുന്നു
അലക്‌സാന്ദ്ര കൊല്ലന്താ ലേലം ഒരുതരം..
രണ്ട് തരം...
മൂന്നു......
  

ഉപരി(വി)പ്ലവം

ചെമ്പരത്തി ചെടിയുടെ ചില്ലകളേ 
നിന്നെ അരിഞ്ഞിട്ട 
അരിവാളിൻ തലപ്പിൽ പടർന്ന 
ചെഞ്ചോരയിൽ തെളിഞ്ഞ 
ചിത്രത്തിൽ കയറിവന്നു 
വഴിവിളക്കുകൾ തെളിച്ച 
കുതിരമീനുകൾക്ക് തീറ്റ കൊടുത്ത,
കടലിനെ വാറ്റു ചാരായ കുപ്പിയിൽ 
നിറച്ചു വെച്ചു 
കടലാസുകപ്പലിൽ 
കര കടന്നുപോയ 
കിനാവള്ളിയിൽ 
കാലു പിണഞ്ഞ 
നീലാംബരകുപ്പായക്കാരന്റെ
വർണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വിചാരങ്ങളിൽ 


നിനിറങ്ങിയോടി  വേഗം

വാ
വാ
മനോരഞ്ജിനീ സുരാംഗനീ
സൂപ്പർ സുരാ സിന്ദരീ..
  

യോ - ഹന്നാന്റെ നിലവിളി 

പാതിരാവിൽ കപ്പളങ്ങ  
വെട്ടിയിട്ട് വീഞ്ഞുവാറ്റി 
കാന്താരിയിട്ട കപ്പയാക്കി
കറുമുറാ ഗ്ലമ ഗ്ലമ
കറുമുറാ ഗ്ലമ ഗ്ലമ
എന്നിങ്ങനെ താളത്തിൽ
കഴിച്ചും കുടിച്ചും
മദിക്കാൻ പാകത്തിൽ
സന്തോഷം വന്നപ്പോ
നവംബറിലെ പൂച്ചയായി 

മ്യാവൂ എന്ന മഞ്ഞുകാലം 
കണ്ണിറുക്കി പാൽ കുടിച്ച
അതേ രാത്രിയിൽ 

ഇത്രയൊക്കെയെഴുതാൻ പാകത്തിൽ 
പിസ്ക്കോ പിസ്ക്കോ
എന്ന് യഥേഷ്ടം
വാക്കുകൾ വീശി 

വിതറി വിതറി
യൂഷ് മ്യൂഷ് ന്ന്
കുളിരോ കുണ്ഠിതമോ
ഉണ്ടാക്കിയുണ്ടാക്കി
രസിക്കുകയാണിങ്ങനെ
വ്ർറൂം വ്ർറൂം ന്ന്
ബൈക്കോടണമാതിരി
പ്ലൂമ് പ്ലൂമ് ന്ന്
ബോട്ടോടണമാതിരി
ഗ്രീമ് ഗ്രീമ് ന്ന്
പ്ലെയ്‌നോടണമാതിരി
ഹാ ഹ ഹ എന്നട്ടഹാസം 
കറുത്ത കയ്യില്ലാക്കുപ്പായത്തിൽ 
തുന്നിവെച്ച കലാകാരാ..
നീ നേരത്തെ എന്റെ നഗ്നത മറച്ചു.
ശ്വാസം കിട്ടാതെ  ആ പൊട്ടിച്ചിരി
ഞാൻ നിർത്തിവെച്ചെങ്കിലും
അട്ടഹാസചിരി 
എന്റെ കുപ്പായത്തിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നു
ഇതൊരു ഒക്ലാഗണ്ടൻ പദ്ധതി തന്നെ
എത്രയാനന്ദിച്ചിട്ടും മതി വരാത്തതിനാൽ 

ആഴ്ചക്കാലത്തേക്കീ കുപ്പായം ഊരേണ്ടതില്ലല്ലോ
കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും കൂടി കുപ്പായത്തിലാക്കിയാൽ സൂപ്പർ
വല്ലപ്പോഴും ശ്വാസം കഴിക്കാം
റെസ്റ്റെടുക്കാം
വികാരങ്ങളെ തുന്നിയെടുക്കാൻ 

കവിതയെഴുത്തിലൊക്കെ 
കഷ്ടപ്പെടുന്ന ബഡാബാടിയന്മാർക്ക് 
ഇതൊന്നു പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്
അബദ്ധങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും 

ഞാനേതായാലും 
ഒരു സന്തോഷക്കുപ്പായത്തിനു 
ഓർഡർ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്
അതൊന്നിങ്ങു വന്നോട്ടെ കാണാം
ചിരിച്ചു ചിരിച്ചെന്റെ കുടല് മറിയും

വയാഗ്ര 

നിറങ്ങളെ കുറിച്ച്
ഋതുക്കളെ കുറിച്ച്
ശൈത്യകാലത്തെ
നിശ്വാസങ്ങളെ കുറിച്ച്
അധികമധികം എന്തോ
എന്തെന്നില്ലാത്ത ആഴത്തിൽ 
നീന്തുന്ന വർണവാലൻ മീനുകളുണ്ട്
ഇലകൾക്കിടയിൽ
മാറുന്ന ഋതുക്കളിൽ അവ
നിറങ്ങൾ മറക്കുന്നു.
അവരുടെ ചോര മാറുന്ന 
നിറങ്ങളിൽ
അമ്ലങ്ങളിൽ നിന്ന്
വഴുക്കി മാറി അവ
ഭൂമിയുടെ വിലാസത്തിലേക്ക് 
കുതിക്കുന്നു
മീനുകൾ ആഴങ്ങളെ 
തൊടുന്ന കമ്പനങ്ങളാണ്
തിരകളുടെ ചൂതുകളിക്കാരാണ്
ദാഹത്തിൽ അവർ
ആഴത്തെ രുചിക്കുന്നു
എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ
ഉരുകി വീഴുന്ന ഈ 
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് ചാടൂ .. 
ഒരത്യു ഗ്രൻ നയാഗ്ര നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ?

ചിൽ 

ഉടഞ്ഞു വീണ മദ്യക്കുപ്പിക്ക്
ഒരു സന്യാസിയുടെ മുഖമില്ല
അയാൾ ടിബറ്റൻ മലകളിലേക്ക്
തിരിച്ചു പോയതുമില്ല.
വർത്തമാന കാലത്തിൽ
ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ശരീരത്തിലേക്ക് 
കവിതയിൽ നഷ്ടമായ
ജീവനെ പിടിച്ചു തരാൻ,
കലപ്പ വലിക്കുന്ന മാടിനെപോലെ 
കിണഞ്ഞു തുള്ളുന്ന ഒരുവനിൽ 
ഉടഞ്ഞകുപ്പിച്ചില്ലിന്റെ
മൂർച്ച ഓടിക്കുമ്പോൾ
അവൻ മറന്ന സന്യാസത്തെക്കുറിച്ച്
മറ്റെന്ത് മണ്ടത്തരം  പറയാനാണ്?

വിഷാദോപനിഷത്ത് !

 നഷ്ടമായ ശ്വാസത്തെ   തിരഞ്ഞു തോൽക്കുന്ന   നാളുകളിലൊന്നിൽ   ഋതു മാറിവന്ന   മഴചാറൽ പോലെ   വിറച്ചു വീഴുകയാണ്   നമ്മിലാരുടെയോ നിഴൽ.   പരസ്പരം ഉ...